Podróże

|

Wyprawy

|

W rytmie Lezginki

     
Podróże 8/2010

Numer 8/2010w numerze

GRUZJA

GRUZJA

Stolica: Tbilisi Waluta: lari (GEL) 1 GEL = 100 tetri Język urzędowy: gruziński Inne: rosyjski, angielski

Wjazd

MSZ zaleca unikanie podróżowania w strefach konfliktu gruzińsko-osetyńskiego i okolicach. Dodatkowe informacje: Ambasada RP w Tbilisi nr tel: +995 32 92 03 98. Paszport uprawnia do wjazdu bez wizy i pobytu do 90 dni. Musi być ważny co najmniej trzy miesiące dłużej niż planowany czas pobytu. Za przekroczenie terminu bezwizowego - grzywna 180 GEL. Jeśli samochód nie jest własnością kierującego, wymagana notarialna zgoda właściciela na korzystanie z pojazdu. Przy wjeździe trzeba wypełnić ankietę migracyjną. Deklarację celną – przy wjeździe i wyjeździe.

Zdrowie

Zagrożenie cholerą, dyfterytem, gruźlicą i żółtaczką zakaźną. Lepiej nie kupować jedzenia na bazarach. Nie wolno pić surowej wody. Zakaz kąpieli w jeziorach i stawach (zarazki cholery). Publiczna służba zdrowia na bardzo niskim poziomie. Brakuje lekarstw. Dla turystów - odpłatna opieka medyczna. Wizyta w klinice prywatnej (Tbilisi i większe miasta) - od 20 do 40 USD. Ubezpieczenie nie jest obowiązkowe.

Podróżowanie

Międzynarodowe prawo jazdy. Na granicy, trzeba wziąć zaświadczenie o charakterze wwozu pojazdu - „wjazd czasowy” lub „import”. Za brak dokumentu - wysokie mandaty. Bezpieczniej nie podróżować po tzw. samozwańczych republikach Abchazji i Osetii Południowej. Wjazd tam jest utrudniony. Mało połączeń kolejowych. Przewoźnicy prywatni oferują tani transport mikrobusami.

Bezpieczeństwo

Dość niebezpiecznie, choć spadła liczba przestępstw wobec turystów. Strefy konfliktu na północnym-zachodzie - Republika Abchazji i na północ od stolicy - Południowa Osetia. Niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo ma sytuacja w sąsiedniej Czeczenii. Niebezpiecznie może być w rejonie achmeckim (uchodźcy czeczeńscy) i w okręgu Swanetii (ludność mówiąca odrębnym dialektem).

Religia

Kraj wielowyznaniowy. Główną religią jest prawosławie. W większości cerkwi wymaga się odpowiedniego ubrania - długiej spódnicy lub spodni, a czasem nakrycia głowy u kobiet.

Granice

Kraj wielowyznaniowy. Główną religią jest prawosławie. W większości cerkwi wymaga się odpowiedniego ubrania - długiej spódnicy lub spodni, a czasem nakrycia głowy u kobiet.

Inne

Ciężkie warunki życia. Zimą nie są ogrzewane mieszkania i urzędy. Przerwy w dostawach gazu i prądu. Problemy z dostawami wody pitnej. W zasadzie nie ma możliwości płacenia kartą.Źródło: msz.gov.pl
"Polak za granicą"

Zabierz koniecznie
Akcesoria

NEW
Irony Medium

iTop Internautów
Couriersafe100

Obuwie

NEW
Escape H2

iTop Internautów
COMMUTER

Odzież

NEW
Kangri Crew

iTop Internautów
Exemplar

Sprzęt

NEW
Krótkofalówk...

iTop Internautów
Nowe, elektr...

Przewodniki

NEW
Wybrzeże Cho...

iTop Internautów
Album „Krajo...

Przeczytaj także

Gruzja- magiczne zakaukazie
Autor: gotramper
data dodania: 17.06.2010

Podróż po Kaukazie
Autor: Pavel
data dodania: 02.09.2009

Gruzja region Tusheti
Autor: biedrona
data dodania: 28.04.2009

opis wyprawy | galeria zdjęć |

|liczba relacji w Podroze.pl:1

IwonaKaliszewska

data założenia profilu: 05.12.2008

IwonaKaliszewska

IwonaKaliszewska

Znajomi:

Brak znajomych

W rytmie Lezginki

Autor: IwonaKaliszewska

data dodania: 05.12.2008| kraj: GRUZJA| typ wyprawy: krajoznawcza
zdjęcia: IwonaKaliszewska

historia ludzie tradycje i obyczaje

Zobacz na mapie

liczba odsłon: 397

   1|2|  

Strona: 1 z 2

Kistowie, gruzińscy Czeczeni, lud zamieszkujący wąwóz Pankisi, wciąż dużo czasu poświęcają na tańce, zabawę i ucztowanie. Grają na instrumentach, pięknie śpiewają i tańczą. http://www.pankisi.org/ - Turystyka w Wąwozie Pankisi w Gruzji

Spostrzeżenia Dodaj własne spostrzeżenia - GRUZJA Powiadom znajomego Powiadom znajomego

Kistowie, ubrani w tradycyjne stroje kisyńskie, śpiewają i grają zarówno pieśni gruzińskie jak i czeczeńskie, co nadaje ich twórczości ludowej niepowtarzalny koloryt i dźwięk.

historia historia

 

Kiedy u zarania dziejów Bóg stworzył świat wszystkie narody zebrały się w jednym miejscu, czekając na podział Ziemi. Każdy chciał dostać piękny zakątek, powstał więc wielki harmider i ścisk. Zobaczywszy to, Gruzini zamiast rozpychać się w kolejce woleli poświęcić czas na tańce, zabawę i ucztowanie. W między czasie Bóg rozdał już wszystko, co miał, ale gdy usłyszał odgłosy wesołych pieśni i słowa kwiecistych gruzińskich toastów, zrobiło mu się żal tych pogodnych, uśmiechniętych ludzi. W nagrodę za radość życia i sielską zabawę postanowił oddać im najpiękniejszy - kipiący zielenią, pełen malowniczych gór i żyznych pól zakątek, który planował zatrzymać dla siebie.

ludzie ludzie

 

Gospodarze kistyńscy, mieszkający w dolinie Pankisi są w większości muzułmanami sunnitami i kultywują raczej tradycyjny tryb życia w małej społeczności.

W społeczeństwach muzułmańskich, w życiu społecznym widoczny jest podział na świat mężczyzn i kobiet. Dotyczy to zarówno zwykłych zajęć codziennych jak również kontaktów międzyludzkich. Z tego powodu, lepiej jest, aby przebywając na wyjeździe z narzeczoną lub narzeczonym starać się zachowywać raczej dyskretnie i nie okazywać swoich uczuć w towarzystwie innych ludzi.

Kistowie są niezwykle gościnnymi i życzliwymi ludźmi. Zaraz po wejściu do domu zostaniemy poczęstowani miejscowymi potrawami i napojami. Warto z tej gościnności skorzystać. Jest to dobra okazja do nawiązania bliższej znajomości, prowadzenia rozmowy, ale także spróbowania innego stylu życia, którego ważną częścią jest wspólne biesiadowanie i wznoszenie licznych toastów. Kistowie mimo, iż są muzułmanami, piją wino tak jak Gruzini. Wyjątkiem są mężczyźni nazywani popularnie mułłami lub regularnie praktykujący islam. Większość Kistów nadal uprawia winorośl, wyrabia z niej własne wino i częstuje nim gości.

I tutaj uwaga numer jeden: bądźmy przygotowani, że współbiesiadnicy poproszą nas o wygłoszenie mowy przed kolejną szklanicą wychylanego wina. Im toast będzie bardziej podniosły, kwiecisty, i co oczywiste szczery, tym większe będzie ukontentowanie naszych gospodarzy. Gościnna atmosfera ma także swoje negatywne skutki, związane z przedawkowaniem miejscowego jadła i trunku. Odmawiając, co wcale nie jest proste, musimy być ostrożni, żeby nie urazić naszych gospodarzy.

Skoro jesteśmy już przy temacie związanym z jedzeniem, to nieuchronną konsekwencją jest potrzeba skorzystania z toalety. Te zaś, w postaci sławojek, znajdują się w ustronnym miejscu przy każdym gospodarstwie, prawie nigdy wewnątrz domu mieszkalnego.
Wychodząc z domu, w upalny dzień, pamiętajmy, że większość mieszkańców wsi jest muzułmanami. W związku z tym lepiej, nie eksponować nagich części ciała, co nie znaczy, że należy demonstracyjnie zakładać ciężkie i ciemne stroje.

tradycje i obyczaje tradycje i obyczaje

Zespół folklorystyczny „Daimoakh” (w języku kistyńskim „Ojczyzna”)

 

 

Minister Kultury Republiki Gruzji dekretem z dnia 24 grudnia 1996 r., przyznał Zespołowi Pieśni i Tańca „Daimoakh” status gruzińskich artystów ludowych.
W 1997 r. Makwała Margoszwili jako kierownik zespołu "„Daimoakh”" uzyskała pierwszą nagrodę Ministra Kultury Republiki Gruzji na festiwalu pieśni i tańców ludowych w Tbilisi.

Od czasów powstania zespół „Daimoakh” odbył wiele koncertów w Gruzji i zagranicą, między innymi w Turcji, Francji i Polsce.

W 2006 r. Zespół Daimoahk nagrał płytę w studio Programu 2, Polskiego Radia. Nagrania z płyty zostały wykorzystane do kilku audycji o muzyce kaukaskiej.

Obecnie zespół „Daimoakh” składa się z artystów śpiewających i grających na tradycyjnych instrumentach, np. harmonii czeczeńskiej, deczik pondur (instrument szarpany), bębenkach.
Zespół posiada grupę tancerzy dorosłych i dzieci, wykonujących tradycyjne tańce czeczeńskie i gruzińskie.
Zespół odgrywa również scenki rodzajowe z życia codziennego, urządza recytacje poezji kistyńskiej i gruzińskiej, w większości autorstwa Makwały Margoszwili.

Oddzielną grupę w ramach zespołu tworzą członkinie bractwa sufickiego Kunta Hadżi Kiszijewa z Duisi. Tzw. „Hadżistki”, dla wszystkich zainteresowanych gości, urządzają pokazy tradycyjnej modlitwy sufickiej – „dziku”, w którą wplatają modlitwy o pokój i poezje Makwały Margoszwili.
„Hadżistki” Makwały zostały owacyjnie przyjęte w czasie koncertów zespołu w Turcji kilka lat temu.

   1|2|  

Strona: 1 z 2

Oceń wyprawę:

średnia ocen: 0,0

liczba ocen: 0

. Komentarze

dodaj komentarz



W serwisie:
  • Cel podróży
  • Zabierz koniecznie
  • Dodaj wyprawę
  • Podróżnicy
  • Wyprawy
  • Kalendarz
  • RSS
MURATOR S.A.:
  • O wydawnictwie
  • Redakcja serwisu
  • Regulamin serwisu
  • Reklama
  • Partnerzy
  • Prenumerata miesięcznika Podróże
Miesięczniki:
  • Murator
  • Dobre wnętrze
  • M jak mieszkanie
  • Moje mieszkanie
  • Podróże
  • Żagle
  • Zbuduj dom
  • Architektura
  • Zdrowie
  • M jak mama
  • Copyrights © MURATOR S.A. 2005-2008
  • Design by byss.pl
  • Hosted by SUPERMEDIA