Tylman z Gameren formalnie Gamerski w Nieborowie

Autor: lazuli

data dodania: 03.02.2010| kraj: POLSKA| typ wyprawy: dla ducha
zdjęcia: lazuli

liczba odsłon: 207

  1| 2|  

Strona: 2 z 2

Styl pałacu tylmanowskiego z narożnymi wieżami sięga typu dworów obronnych z XV wieku i dworów renesansowych oraz nawiązuje do pałaców barokowych. Do Nieborowa Tylman dociera w latach 1695-1697. Wznosi tutaj dwukondygnacyjny pałac na planie prostokąta, z dwiema kwadratowymi wieżami (o czterech kondygnacjach) występującymi ku wjazdowi. Początki Nieborowa sięgają jednak końca XII wieku, kiedy powstał tu przysiółek, a następnie wieś, z kościołem erygowanym w 1314 roku i drewnianym dworem. Na początku XVI wieku wzniesiono w Nieborowie gotycko-renesansowy dwór, który przetrwał do końca wieku XVII. Dobra nieborowskie stanowiły wówczas własność rodu Nieborowskich herbu Prawda.

Mury pałacu nieborowskiego, jego proporcje i rzut poziomy pozostały do dziś bez zmiany. Mimo, iż pałac przechodził z rąk do rąk. Kolejno Towiańskich, Lubomirskich, Łochockich, Ogińskich i Radziwiłłów. Od strony południowej pałacu powstał ogród. Co ciekawe jak pisał Ciołek "w ogrodzie znalazły się jak gdyby odpowiedniki wnętrz pałacowych, sal, gabinetów i korytarzy." Ogród taki odpowiadał ówczesnej etykiecie dworskiej, modzie i wreszcie upodobaniu do przepychu i bogactwa. Szczególną uwagę zwracają dwa platany posadzone w roku 1770  przez hetmana Ogińskiego. W pobliżu Oranżerii zachował się także okaz miłożębu (gingo giloba). Ten prastary, chodowany od niepamiętnych czasów w Chnach i Japonii i uważany za drzewo święte, jest symbolem trwałości życia na ziemi, bo występuje już w okresach geologicznych zwanych kredą i trzeciorzędem, kiedy człowiek jeszcze nie istniał.

Jedną z większych atrakcji pałacu jest klatka schodowa, którą w 1770 roku pokryto kafelkami holenderskimi i błękitnych malowidłach ze scenami z życia wiejskiego. Warto zatrzymać się na schodach nie tylko po to by odgadnąć jaką historię przedstawiają, ale także by zadrzeć głowę do góry- sufit bowiem także wyłożono kafelkami.

Gabitnety Zielony i Żółty. Pełne barwnych malowideł arabeskowo-groteskowymi, scen figuralnych en camaieu (tj. białe na niebieskim tle na wzór kamei antycznych) i en grisaille (malowidła szarą farbą w różnych odcieniach). Obicia ścian: jedwabne, adamaszkowe, płócienne i papierowe- wszystko by zachwyciło oko króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, który bywał w Nieborowie.

Zachwyca także księgozbiór, który niegdyś liczył kilka tysięcy cennych dzieł, zakupionych w Paryżu i Londynie oraz pewien dług króla francuskiego. Otóż w 1807 roku król francuski Ludwik XVIII zaciągnąwszy na emigracji znaczny dług u Michała Hieronima Radziwiłła, przekazał mu m.in. dwa globusy z końca XVII wieku. Jeden z nich przedstawia mapę nieba, a drugi kulę ziemską. Twórcą tych wspaniałych globusów, zdobiących dawniej Wersal, jest Vincenzo Coronelli, słynny geograf włoski.

W drugiej połowie XVIII wieku Helena z Przezdzieckich Radziwiłłowa założyła  w odległości 4 km od Nieborowa park sentymentalny zwany Arkadią. Z przekąsem pisano o nim "tam, gdzie wśród piasków znajdowało się tylko błotko olszynką zarosłe". Stanowił wypisz wymaluj obraz z "Nowej Heloizy" Rousseau. Miejsce poezji ruin i grobów, poezji elegijnego smutku i tęsknej zadumy. Kraina idylli i fikcji. Pochlebcy nazywali Arkadię "baśnią cudowną", "wróżek i uroków krainą", "pieśnią Ariosta w obrazie". Pisali o niej Trembecki, Niemcewicz, Delille.Do dzisiaj jest wymarzonym miejscem na piknik.

  1| 2|  

Strona: 2 z 2