KRABI

Na południu Tajlandii byłem już kilka razy i mogę z całą pewnością stwierdzić, że znam te miejsca jak Śląsk z którego pochodzę. Moje pierwsze przejazdy na południe Tajlandii zaczynałem od "testowania" środków komunikacyjnych. Jechałem juz pociągiem, autokarem, płynąłem statkiem, jednak najlepszy wybór to samolot. Samolotem linii ThaiAIR z Bangkoku do Krabi leci się 1,5h. Stamtąd odebrał mnie miniVan podstawiony z hoteliku w którym się zatrzymałem. Jest to bardzo dogodna usługa, którą udostepniają hotele w Tajlandii za minimalną opłatą lub poprostu za darmo w ramach reklamy. (Trzeba uprzedzić hotel o przylocie). Hotel położony był w prowincji Krabi w miejscowości Had Yao. W drodze do Had Yao czekało mnie mnóstwo atrakcji. Droga biegła przez malutkie wioseczki i pomiędzy "łysymi" wapiennymi górami.  Na miejscu w hotelu tradycyjnym zwyczajem powitano mnie zimnym napojem i wilgotnym ręcznikiem. Położenie idealne z widokiem na Morze Andamańskie z oddali widać było wyspy.

W tym pierwszym dniu od razu niezaspokojony widokiem wyruszyłem w  teren. Wyszedłem na plażę i pierwsze co mnie zaniepokoiło to nie porządek. Jednak była to pora Monsunów więc było to zrozumiałe. Rwące sztormy wyrzuciły na plaże połamane drzewa, owoce kokosu, muszle i muszelki, butelki itp. Ktoś z obsługi hotelu sprzątał juz teren. Ja szedłem dalej w stronę jakiejś drewnianej przystani którą było widać w oddali. Cała plaża jest opanowana przez maluteńkie Kraby które niewsposób nadepnąć, tym którym udaje się uciec chowają się w małych dziurkach wydrążonych w piasku. Po drodze mijałem opuszczone, powalone domy przez Tsunami. Niektóre z nich na nowo były odbudowywane. Tuż obok tych domów były znaki informujące o Tsunami i plan drogi ewakuacyjnej. Idąc dalej spotkałem miejscowe dzieci kąpiące sie w morzu. Na widok mnie idącego z aparatem wszystkie wołały Sawasdee Khrap co znaczy: Dzień dobry, cześć. Postanowiłem iść dalej w stronę lądu. Miedzy palmami blisko plaży pasły sie krowy obok była starsza miejscowa kobieta. Oprócz połamanych palm znajdowały sie zniszczone łodzie wyrzucone przez morze  kilkaset  metrów od wody i samej plaży. Od razu sobie pomyślałem jaka to musiała być siła tego kataklizmu. Kiedy doszedłem do głównej drogi moim oczom ukazał się las palmowy a wnim pracujący w pocie czoła ludzie. Były to specjalnego gatunku palmy hodowane specjalnie do produkcji oleju palmowego uzyskiwanego właśnie z owoców tych palm. Główną drogą doszedłem do małej wioski rybackiej. Takiego widoku napewno można pozazdrościć.  Nie wzbudzałem tam większej uwagi ponieważ każdy był zapracowany jedynie nie które dzieci chciały mnie zapędzic do zabawy podobnej do naszej tzw. Zośki.  Dalej była kobieta, która zajmowała się segregacją owoców. Poniewaz uwielbiam tajskie owoce pozowliłem sobie wypisać najsmaczniejsze.

• LAM JAJ - wyglądają jak kiść winogron, duże okrągłe, pomarańczowo-szare z twardą skórką pod którą ukrywa się soczysty biały, przezroczysty miąższ z pestką.
• RAMBUTAN - ceglisty owoc owalnego kształtu o niesamowice słodkim miąższu.
• DRAGON FRUIT - różowy owoc z białym miąższem podobnym do kiwi.
• LICZI-Włochaty czerwony owoc, okrągłego kształtu z białym miąższem.
• TAMARYND- brązowy owoc wygląda jak fasolka szparagowa albo jak groszek. Trzeba troche uważać bo w środku są nasione bardzo twarde wyglądające jak kamyki. Nie raz słyszałem że ktoś ukruszył sobie na nich zęba. Tamarynd to podstawowy owoc w kuchni tajskiej oprócz słodyczy używany jest do różnego rodzaju dań a w postaci sosu jest tajnym składnikiem używanym do tradycyjnego tajskiego śniadania PHAD THAI

Po całym dniu wróciłem do hotelowego domku, wieczorem skorzystałem z kuchni hotelowej. Oprócz europejskich dań na szczęście posaidali tajskie przysamki. Uważam, że tajska kuchnia jest najlepsza na świecie i przykro się robi widząc turystów jedzących frytki z ketchupem i kurczakiem nie próbując smacznej miejscowej kuchni. Prawdopodobnie wszyscy sie obawiają ostrości potraw ale tajowie wiedzą że dla turystów muszą robić łagodnie. Ja zawsze życze sobie" PED" co znaczy ostro ale jak sie wymówi to słowo z innym akcentem wychodzi KACZKA. Dlatego już za wczasu oprócz PED mówię że chcę dużo Chilly. Zdziwieni kelnerzy pytając po kilka razy czy na pewno ma być ostro, mówię KHRAP co znaczy TAK. A po chwili przynoszą mi OGIEŃ na talerzu. Bardzo podobało mi się to miejsce w którym się zatrzymałem. Tajowie naprawdę starają się wykonywac wszystko solidnie. Kolacja przy świecach, stolik prawie na plaży, gwieździste niebo, szum morza, migające światła na oddalonej wyspie PHI PHI coś niesamowitego.

Na drugi dzień, ponieważ jestem rodowitym góralem, wczesnym rankiem postanowiłem zwiedzić pobliski Park Narodowy KHAO PHANOMBENCHA i pochodzić  troszkę po górach. Po drodzę do Parku Narodowego w kierunku miasta Krabi zatrzymałem się na polach ryżowych i farmie krewetek. Właściciel, który zarządzał tą farmą był bardzo uprzejmy i z chęcią opowiedział mi o zakładaniu hodowli krewetek. Nie marnując czasu jechałem dalej mijając wąwóz utworzony z wapiennych olbrzymich skał dojechałem do Meczetu obok którego był zlokalizowany las kauczukowy. Jeden z tajskich muzłumanów pokazał mi ten las i wytłumaczył mi jak pozyskują sok kauczukowy. Nacinając spiralnie korę drzewa kauczukowego zaczynała sie wydzielać maź o mlecznej konsystencji, która następnie ściekała do kokosowych miseczek przymocowanych do tego drzewa. Obrócona miseczka wypukłością skierowana do góry świadczyła o skończonej pracy. Raz w tygodniu przyjeżdżał w to miejsce wóz w którym magazynowano kauczk i transportowano do firm chemicznych zajmujących się dalsza obróbką. Jak wiadomo  kauczuk ma zastosowanie w przemyśle gumowym, chemicznym z którego pozyskuję się plastik i torbki jednorazowego użytku które nagminnie stosuję się w Tajlandii co widać na zaśmieconych ulicach dużych miast. Drogi w Tajlandii sa bardzo dobrze oznakowane ale niektóre znaki nie posiadają  nawz tłumaczonych na nasz język literowany. Dotyczy to w większości znaków zlokalizowanych w małych miejscowościach. Tych na białym tle. Jeśli ktoś nie zna tajskiego języka naprawdę można się na trasie zgubić. Najkorzystniejsze jest rozwiązanie hoteli, wynajmując samochód wraz z kierowcą. Na trasie do Parku Narodowego mija się olbrzymie skały wapienne a cała droga biegnie pomiędzy nimi w dolinach.  Po drodze znajdują się drogowskazy informujące o atrakcjach danego miejsca. Liczne jaskinie przy których najczęściej istnieją małe buddyjskie świątynie. Wstep do jaskiń był tamtego czasu za darmo. Teraz jak mi wiadomo są jakieś minimalne opłaty. W końcu kiedy dotarłem do oficjalnej cześci Parku Narodowego zastałem drewniane zielone budki, szlaban, mur z nazwą parku i kogoś na styl naszego leśniczego, który był odpowedzialny za sprzedawanie biletów wstepu. I teraz kilka rad dla tych, którzy wchodzą na teren lasu deszczowego bądź do jaskiń:

• odpowiednie obuwie.
• odpowiedni ubiór. Odradzam krótkie spodenki i podkoszulki. Najlepiej jeansy i koszulki z długim rękawem bądź koszula.
• czapka z daszkiem, bądź kapelusz.

W praku znajdują się 3 drogowskazy. Jeden po lewej stronie od budki leśniczego prowadzi do wodospadu, drugi też po tej samej stronie prowadzi na szczyt góry do punktu widokowego. Trzeci z kolei blisko rzeki prowadzi do jaskini. Zwiedzanie trwało cały dzień i szczerze powiedziawszy byłem zażenowanym tym co tam zastałem. W pierwszej kolejności wybrałem sie nad wodospad. Samo wejście do lasu deszcowego było już podniecające, widok olbrzymich figowców, różnorodnej roślinności naprawdę robi wrażenie. Co chwile było słychać w oddali głos wyjących małp, śpiewających ptaków a co najbardziej przykuwało oko to widok mrówek podąrzających zawsze tą samą drogą i idących w szeregu jeden za drugim. Kiedy dotarłem do wodospadu rozczarowałem sie samym jego widokiem i wdodatku leżała jakaś rura prawdopodobnie tą rurą pompowano wodę pitną. Szybko się stamtąd zabrałem i wyruszyłem szlakiem na szczyt. To była męka! Szlak nie był wcale zadbany a co najgorsze zarośnięty. Powalone drzewa, olbrzymie krzaki brakowało mi tylko maczety by poczuć się jak Indiana Jones podąrzający dżunglą. Po drodze spotkałem dwóch australijskich turystów, w krótkich spodenkach, w sandałach całych zadrapanych i zakrwawionych podążali w dół. Odradzali mi wejście na szczyt ale ja byłem jednak upartyi gdybym ich jednak posłuchał zaoszczędziłbym czas i nie miałbym przygody która wydarzyła mi sie na szczycie. Po dotarciu na szczyt powietrze stało się rześkie. W punkcie obserwacyjnym nic nie mogłem zobaczeć bo wszystko porosło drzewami. Czasem z pomiędzy drzew było widać sznur wapiennych gór, skał i morze ale bez jednogłośnego WOW.  Kiedy postanowiłem już wracać na dół zauważyłem kolejny znak mówiący o kolejnym wodospadzie i steirdziłem że skoro już jestem na szczycie to wypadałoby ten cud natury zobaczeć. Droga prowadziła w dół oprócz tego że była zarośnięta to było ślisko. I jak na filmach przygodowych upadłem i z całą siłą zjechałem na błocie w dół. Na nic były moje starania przytrzymywania się się otaczających krzaków. Wychodziły z korzeniami i razem ze mną zjeżdżały w dół. Zatrzymałem sie pod drzewem a na sobie miałem kłębowisko pijawek. Do dziś nie zapomne tego widoku, leżąc na ziemi widziałem jak odłączały się od listków krzaków i spadały na moje nogi, ręce i brzuch. To był istny horror żywcem wyjęty z filmu. W miejscu także mało interesującego wodospadu była rzeka w której udało mi się trochę doprowadzić do stanu funkcjonalności, wróciłem. Na dole w samochodzie udało mi sie przebrać i mimo tego co mnie spotkało nie straciłem zapału by zobaczeć jeszcze jaskinie.

W trzecim dniu wybrałem się na zwiedzanie miasta Krabi z wyprawą na buddyjską golgotę na górę KHAO PHANOM BENCHA w pobliżu świątyni WAT THAM SEUA inaczej zwaną "Świątynią jaskini tygrysa". Krabi jest miejscowością położoną na wzgórzu oprócz przystani na której można sobie wynająć łódź, parku, sklepów, muzeum z eksponatami dotyczacymi historii miasta, najciekawsze jednak są kierujące ruchem posągi prechistorycznego Homosapiens  zlokalizowane na skrzyżowaniu głównych ulic w centrum miasta. Dlaczego akurat prechistoryczny człowiek pojawił się w centrum miasta? Ponieważ według archeologów cała prowincja Krabi była domem, miejscem osadzenia się Homosapiens i dlatego jest symbolem Krabi wyrażony akurat w taki a nie inny sposób. Kolejnym celem obserwacji była świątynia jaskini tygrysa oddalona od Krabi ok 9km. Swą nazwę zawdzięcza tygrysowi który kiedyś zamieszkiwał tę jaskinię. W tym miejscu znajduje się główny hol świątyni z licznymi posągami Buddy. Jest to jedno z najważnieszych miejsc południowej Tajlandii do którego zjeżdzają buddyjscy mnisi. Wychodząc z jaskini tygrysa od razu znalazłem się na celu grupy małp, które tylko czekaja na chwile nie uwagi żeby coś wydrzeć z rąk turystów. Idąc na wprost w kierunku wejścia na górę Khao Phanom Bencha po lewej stronie można zobaczeć okupowany przez małpy posąg Brahmy do którego pozują niczym artystki teatralne. Mając nie wiele czasu od razu zaczałem wchodzić na górę. Na szczyt skalnej góry prowadzą schody w liczbie 1237 stopni. Niekiedy jest tak strome podejście że nie pomaga nawet trzymanie sie barierki a jedynie czołganie się chwytając stopni. Na szczycie czekała mnie nagroda. Niesamowity widok, pejzaż niczym z obrazu, wyraźnie było widać całą prownicje Krabi oraz sklane góry niczym garby wystające ponad ziemie. Na szczycie znajduję się złoty Chedi (Czed), olbrzymi posąg Buddy oraz odbita w skale stopa Buddy. Wejście na góre wymaga naprawdę dużego wysiłku przy otaczającym ponad 30  stopniowym upale. Koniecznie trzeba ze soba zabrac przynajmniej butelke wody. Na szczycie dla spragnionych, zapominalskich i odwodnionych pątników-turystów znajduję się miejsce gdzie mozna sie napić wody za darmo. Zejście z góry nie jest łatwe ale wszystkim sie udaje. Dowiedziałem sie od mnicha który akurat tam przebywał, że w każdą pełnie księżyca co ma istotne znaczenie w religii buddyzmu, grupa mnichów trzymająca latarneki wyrusza  na szczyt  góry jednocześnie się modląc. Warto być na szczycie góry aby zaobserwować zachód słońca. Piękniejszego widoku jeszcze nie widziałem.

W czwartym dniu podróży pojechałem zobaczeć Ao Nang. I tym razem skorzystałem z usług hotelu. Codzinnie rano wyjeżdzał minivan do Ao Nang a wieczorem zabierał wszystkich spowrotem do hotelu. Także miałem dużo czasu by zagłębić się w tej miejscowości. Przed wjazdem do miasta na ostrym zakręcie pod wielką sklaną górą znajduję się posąg leżącego Buddy. Warto sie tu zatrzymać. Bardzo zaciekawiło mnie to miejsce bo obok znajduje się budynek w tajskim stylu z wielkim piecem. Było to krematorium. Wokół tego miejsca znajdowały się małe budowle w które nie jako groby złożone zostały w nich prochy ważnych już nie żyjących mnichów tego regionu. Ao Nang wydaje sie być obiektem turystycznym ciągle rozwijającym się. Idąc główną ulicą w dół mijając po lewej restauracje z owocami morza za zakrętem znajduję się mała przystań łodzi, gdzie można sobie zamówić  tani rejs na obojętnie z wybranych wysp. Ponieważ na wiekszości z wysp już byłem, skusiłem się tym razem na HONG ISLAND. W drodze na wyspę po lewej stronie można zobaczeć CHICKEN ISLAND chociaż z daleka wyraźnie przypomina żółwia a po prawej stronie duży hotel Ajuttaja, który bardzo wyróżnia się na tle otaczającej go zieleni. Dalej płynąc w dalszym ciągu po prawej stronie widać na wzgórzu rezydencje letnią Króla Ramy IX a jeszcze dalej można zauważyć kopalnie Cynku. Jeśli ktoś jest szczęsciarzem może zauważyć w trakcie przepływu latające ryby. Za nim dopłynie się do celu w koszt wliczony jest przepływ do wnętrza sklanej góry tz ja to nazywam kraterem. Niesamowite wyciszone miejsce z licznymi gniazdami ptaków. Po przypłynięciu na miejsce od razu pierwszy widok przykuwa turkusowa woda i widok rozrzuconych po plaży koralowców. Należy pamiętać że  każda z niezamieszkanych wysepek to teren Praku Narodowego i zabrania się zbierania koralowców. Boso przechadzałem sie po plaży kiedy moim oczom ukazał się wielki czerwony maszt z syrenami ostrzegawczymi na wypadek Tsunami. Od razu sobie pomyślałem co by było gdyby...Na tablicy informacyjnej przed wejściem do dalszej częsci wyspy jest instrukcja postepowania w razie Tsunami. Od czasu kiedy Tsunami nawiedziło Tajlandię, Tajowie mają bardzo unowocześniony system ostrzegawczy. Na wyspie czasem można zauważyć największe z najwiekszych jaszczurek Warany. Po małym pikniku spowrotem wróciłem do Ao Nang. Mając jeszcze duzo czasu spacerowałem po miejscowości. Zauważyłem że Ao Nang to idealne miejsce dla rowerzystów, posiada długie alejki pomiędzy plażą a  drogą. Miasteczko zawiera szeroką plażę i wspaniałe jedzenie. Po powrocie do Bangkoku udałem sie do Pattaya gdzie aktualnie pomieszukuje.