Serbia - festiwal trębaczy w Guča

Festiwal w Guča, znany też jako Dragačevski sabor, organizowany jest nieprzerwanie od 1961 r. Miles Davis, który w nim uczestniczył powiedział: „Nie wiedziałem, że można w taki sposób grać na trąbce!”.

Dźwięk trąbki towarzyszy wszystkim najważniejszym wydarzeniom rodzinnym i tradycyjnym imprezom lokalnym w serbskich wioskach i miasteczkach. Na trąbce gra się na urodzinach, imieninach, chrzcie, ślubie, pogrzebie. Melodie są różne - od najbardziej rdzennych, przez marsze po tradycyjne tańce serbskie zwane kolo i čoček.

Tradycja grania na „trąbce z Dragačeva” ma już ponad 200 lat, a korzenie festiwalu sięgają roku 1831, kiedy książę Miloš Obrenović nakazał utworzenie pierwszej wojskowej orkiestry dętej. Większość muzyków jest samoukami, gra ze słuchu, spontanicznie, często bez nut.

Co roku w festiwalu bierze udział coraz więcej grup muzycznych walczących o zwycięstwo w różnych kategoriach w prawdziwym pojedynku na trąbki. W pierwszym festiwalu wzięły udział cztery orkiestry, dzisiaj ich liczba przekracza sto. A marzeniem każdego serbskiego trębacza jest zdobycie w Guča Pierwszej Trąbki i Złotej Trąbki (nagroda publiczności).

Do miasteczka liczącego 2 tysiące mieszkańców, co roku na festiwal przyjeżdża około 200 tysiące widzów. Hasłem przewodnim imprezy jest  „Szaleństwo w Guča – made in Serbia”. Uliczki Guča zamieniają się wtedy w niezwykłe, spontaniczne miejsce zabawy, tańca, niekończących się „jam sessions” i pozytywnej żywiołowej energii. Orkiestry trębaczy popisują się przed publicznością swoją grą i porywają do tańca. Festiwal poza tradycyjnymi występami na scenie to przede wszystkim granie na ulicy, w restauracjach i barach, gdzie często w rytm muzyki piękne miejscowe Romki wskakują na stół i popisują się tańcem brzucha. Dźwięk trąbki roznosi się przez pięć dni od rana do rana bez przerwy. W uliczkach miasteczka rozstawiane są stragany z pamiątkami i rzemiosłem oraz tymczasowe gospody serwujące typowe serbskie potrawy z baraniny, kapusty, fasoli zapiekane w ceramicznych pojemnikach, ciepły chleb z kukurydzy, grillowane mięso i warzywa oraz pyszny ser kajmak. Także inni artyści – malarze, rzeźbiarze, wytwórcy rzemiosła artystycznego mają na festiwalu swoje wystawy.

Największą popularnością cieszą się parady uliczne gromadzące wszystkich występujących na festiwalu orkiestry dęte. W dorocznym programie znajdziemy także improwizację tradycyjnego wesela dragaczewskiego według obrządku XIX-wiecznego.

Imprezie towarzyszą występy najjaśniejszych gwiazd. Częstym gościem jest Boban Marković ze swoim zespołem Boban Marković Orkestar, który tworzył muzykę do filmów Emira Kusturicy takich jak: „Arizona Dream”,  „Underground”, „Czarny kot, biały kot”. Boban Marković zdobył nagrodę Pierwszej Trąbki w 2001 roku. 

Festiwal wypromował film pt. „ Gucza! Pojedynek na trąbki” produkcji serbsko-bułgarsko-niemiecko-austriackiej z 2006 roku, w reżyserii Dušana Milicia. Główną rolę gra syn Bobana  Markovića – Marko. Pomijając dość ckliwą fabułę filmu, dobrze oddaje on klimat Serbii i Guča.

Festiwal odbywa się co roku od środy do niedzieli w pierwszej połowie sierpnia.

Program tegorocznego festiwalu http://www.saborguca.com/

Informacje praktyczne

W czasie festiwalu można przenocować w namiocie na kempingu Kamp „Ćurčićh albo w domach  miejscowych, którzy wynajmują pokoje wieloosobowe. Cena za łóżko sięga 20-25 EUR/noc. W mieście jest hotel (Hotel „Zlata Trubah) i dwa motele Motel „Ash i Motel „Ćurčićh), ale znalezienie w nich miejsc w czasie festiwalu jest niemożliwe. Noclegi można też rezerwować przez lokalną firmę turystyczną „Tutist Gučag (http://turistguca.com)

Główną ulicą miasteczka jest ul. Republike z restauracjami i placem z pomnikiem trębacza. Stragany i tymczasowe kuchnie polowe rozstawione są głównie przy ul. Braće Ječmenić i Čede Vasovića oraz przyległych do nich.

Przeglądy zespołów odbywają się przy placu Trg Svobody na małej scenie przy domu kulury, a koncerty finałowe na dużej scenie na stadionie.
W czasie festiwalu wjazd do wioski jest płatny (ok. 5-10 EUR za samochód).